Metoda
Na czym polega psychoterapia psychodynamiczna?
Pracuję w nurcie psychodynamicznym i analitycznym, który koncentruje się na identyfikowaniu oraz analizie nieświadomych procesów wpływających na samopoczucie, relacje oraz codzienne i życiowe wybory. Badana jest dynamika wewnętrznego świata, w tym jego konflikty i obrony, a także utrwalone wzorce relacyjne, których źródła często sięgają wczesnych doświadczeń. Analizie podlegają również ukryte pragnienia i fantazje oraz marzenia senne.
Psychiczne cierpienie często wiąże się nie jedynie z tym, co dzieje się obecnie, ale także z tym, co wcześniej nie mogło zostać przeżyte i pomyślane. To, co nie mogło znaleźć wyrazu, może powracać w pośredniej formie: objawu i symbolu. Psychoterapia może okazać się pomocna w odnajdywaniu nowych sposobów i możliwości bycia ze sobą, i z innymi.
Jak wygląda proces psychoterapii?
Praca terapeutyczna może być rozumiana jako przestrzeń myślenia o doświadczeniu – miejsce, w którym to, co przeżywane, zostaje zatrzymane i poddane refleksji. Rozwija się tu zdolność obserwowania siebie z potrzebnego dystansu i wyłania się obszar „pomiędzy”, umożliwiający uchwycenie osobistej prawdy bez natychmiastowej reakcji. To także sfera wolnych skojarzeń, wewnętrznych obrazów i ukrytych potrzeb – miejsce odkrywania sensu oraz nadawania znaczenia własnym przeżyciom, dążenia do ich rozumienia bez konieczności oceniania.
To, co dziś przejawia się jako napięcie, lęk i ból – a także jako ograniczenia w samorealizacji – często zakorzenione jest w przeszłości, w przeżyciach zbyt obciążających lub złożonych, by mogły zostać w pełni przetworzone. Ukształtowane wówczas sposoby radzenia sobie, pierwotnie ochronne, z czasem mogą zawężać kontakt z tym, co aktualnie istotne. Relacja terapeutyczna odsłania ukryte porządki psychiczne: powtarzalne wzorce, nieświadome konflikty i ślady przeszłych relacji, które organizują aktualne przeżywanie. To, co dotąd działało poza świadomością, może zostać rozpoznane, nazwane i stopniowo włączone w całościowe postrzeganie siebie w relacji ze światem.
W tym ujęciu zmiana nie polega na eliminacji trudności; dotyczy przekształcania sposobu ich rozumienia i przeżywania. Psychoterapia ma jakość twórczego procesu, w którym odzyskuje się zdolność do bardziej świadomego odnoszenia się do własnego życia.